مرتب سازی بر اساس تعداد نمایش
حالت نمایش

هواساز - قیمت انواع هواساز و ساخت هواساز هایژنیک


هواساز به عنوان یک دستگاه تهویه مطبوع مرکزی تلقی می شود که به واسطه این دستگاه امکان تغییرات فیزیکی جهت بهبود شرایط هوا از جمله : گرمایش، سرمایش، رطوبت زنی ، رطوبت گیری وفیلتراسیون هوا وجود دارد.

هواساز دارای اجزای زیر می باشد :
فن ، الکتروموتور ، فیلتر ، کویل سرمایش ، کویل گرمایش، رطوبت زن ، رطوبت گیر، بدنه و تجهیزات کنترلی اشاره کرد که برحسب شرایط مورد نیاز هریک از این اجزا اضافه یا حذف می شود.

بدنه: هواساز ها معمولا از اسکلت با پروفیل آلومینیوم و ورق گالوانیزه با ضخامت 2.5mm با رنگ الکترواستاتیک و کوره ای وبا عایق پلی یورتان با ضریب حرارتی w/m.k 0/023 پوشیده میشود ضخامت این عایق ها معمولا 25 تا 50 میلیمتر و محل اتصال دربها با اسکلت با نوار آرما فلکس هوا بند می شود.

کویل: کویل های نصب شده روی هواسازها برای سرمایش ، گرمایش و یا برای هر دو منظور ممکن است استفاده شود.
کویل های دیگر به عنوان پیش گرمکن و یا پیش سردکن برحسب نیاز روی هواسازها نصب می شود که وظیفه ی کویل ها آماده سازی شرایط هوا جهت رطوبت گیری و یا رطوبت زنی می باشد. کویل های پیش سردکن با کاهش دما و درنتیجه افزایش رطوبت نسبی راندمان کویل سرمایشی رطوبت گیر را افزایش داده و کویل های پیش گرمکن با افزایش دما و کاهش رطوبت نسبی شرایط را جهت جذب رطوبت توسط هوا فراهم می کند.

بعد از اعمال هریک از فرآیندهای رطوبت گیری و یا رطوبت زنی کویل دیگری جهت تنظیم میزان دمای نهایی هوا تعبیه می شود تا دما و رطویت به میزان مورد نظر برسد. نکته قابل ذکر اینکه این فرآیندها ، ظرفیت کویل های پیش گرمکن ویا پیش سردکن ، میزان رطوبت تزریقی و یا رطوبت جذب شده تماما براساس مشخصات فیزیکی مندرج در سایکرومتریک چارت محاسبه می شود. کویل ها معمولا از لوله های مسی با قطر 5/8 اینچ ساخته و در محل کارخانه توسط دستگاه اکسپندر ( Expander ) با فین ها بصورت یک پارچه در آمده و فاصله هوایی بین آنها از بین می رود.

فین ها یا پره ها از جنس آلومینیوم بوده و در شرایطی که امکان خوردگی وجود دارد از جنس مس یا آلومینیوم با نوعی پوشش ضد خوردگی انتخاب می شود. کویل ها پس از ساخت در فشار 350 تا psi 450 از نظر نشتی تست می شود که در صورت عدم نشتی کویل ها با مواد شیمیایی چربی گیری شده و آماده نصب می شوند.جهت گرمایش و یا سرمایش به جز روش کویل با سیال آب از روشهای دیگر نیز استفاده می شود. انرژی گرمایش ممکن است توسط المنت های الکتریکی که معمولا نیز به صورت سه فاز می باشد تامین می گردد.

جذب انرژی گرمایی هوا و سرمایش نیز به غیر از استفاده از کویل آب سرد که به چیلر ها متصل است ممکن است توسط کویل انبساط مستقیم یا به اختصار )DX (Direct Expantion اتفاق افتد که در حقیقت اواپراتور دستگاه چیلر می باشد که در آن گاز مبرد ( گازهای فریونی از قبیل R22, R404, R410 و...) مستقیما داخل لوله اسپری شده و انرژی گرمایی را جذب و باعث کاهش دمای هوای جریانی بروی کویل می شود. کویل های DX بیشتر در پکیج های سرمایشی و رطوبت گیرها استفاده می شود.

فن: از مهمترین اجزا یک هواساز می باشد که وظیفه تامین نیروی جنبشی جهت به حرکت درآوردن هوا و غلبه بر افت فشار ناشی از عبور هوا از روی فیلتر ها ، کویل ها ، کانالهاو... می باشد. فن ها بر اساس زاویه و نوع قرار گیری پره ها به مدلهای زیر تقسیم می شود.

 

فن های ایرفویلی (Airfoili) :


این فنها دارای بالاترین راندمان در بین فن های سانتریفوژ بوده و راندمان آنها تا 87 درصد می رسند قابلیت کار کرد در سرعتهای متوسط و با لا را دارند کاربرد این فن ها در تهویه مطبوع خانگی ، صنعتی و هوای تمیز صنعتی که صرفه جویی در انرژی بسیار مهم است می باشد.
 

فن با پرهای خمیده روبه جلو خمیده :


دارای راندمان کمتری نسبت به فن های ایرفویلی و خم رو به عقب هستند ( راندمان انها حدودا" 55 تا 65 درصد بوده) در بین فن های سانتریفوژ نیاز به کمترین سرعت برای به حرکت درآوردن حجم معینی هوا را دارند جهت انحنای این فن ها در جهت حرکت می باشد .

فشار استاتیک فن با افزایش دبی هوا خروجی تا میزان 20 درصد ظرفیت فن کاهش یافته بعد از آن با افزایش دبی تا میزان 40 در صد ظرفیت فن افزایش می یابد از این نقطعه به بعذ با افزایش دبی هوا فشار استاتیک فن به شدت افت می کند با افزایش دبی هوا قدرت افزایش می یابد افزایش و یا کاهش دبی خروجی از فن با دمپر انجام می شود.

کاربرد : سیستمهای گرمایی کم فشار ، سیستمهای ونتیلاسیون فن تهویه مطبوع خانگی
 

فن با پره های خمیده رو به عقب :


در این فن ها انحنای تیغه به سمت عقب و خلاف جهت حرکت میباشد فشار استاتیک با افزایش دبی هوا خروجی از فن تا میزان 20 درصد افزایش و سپس با افزایش دبی کاهش می یابد قدرت نیز با افزایش دبی تا 65 درصد ظرفیت فن افزایش و از آن به بعد کاهش می یابد بنابراین موتور این فن ها هیچگاه تحت اضافه با قرار نخواهد گرفت و از این جهت این فن ها در بین انواع دیگر کم صدا تر هستند.

 

فن با پره های شعاعی (Radial) :


تیغه پره های این نوع فن بدون انحنا و در راستا شعاع فن می باشد. با افزایش دبی هوای خروجی از فن قدرت بصورت خطی افزایش می یابد و از همین جهت با افزایش میزان هوای خروجی از فن ونزدیک شدن این میزان به صد درصد امکان قرار گرفتن موتور تحت اضافه بار وجود دارد و فن هایی که تحت اضافه بار کار کند تولید صدا خواهد نمود. اصولا باد زنهای شعاعی یا رادیال چیزی بین دو نوع قبلی می باشند و به دلیل نداشتن ویژگی دلخواه به ندرت در تاسیسات تهویه مطبوع به کار میروند.


به طور کلی فن های سانتریفوژ بر حسب استاندارهای امریکا بر مبنای حد اکثر فشار که توسط آنها تولید می شوند در 4 کلاس طبقه بندی می شوند

 

  • کلاس اول تا 3/4 3 اینچ ستون آب  
  • کلاس دوم تا 3/4 6 اینچ ستون آب 
  • کلاس سوم تا 3/4 12 اینچ ستون آب 
  • کلا س چهارم فن ها با فشار بالاتر از 3/4 12اینچ ستون آب

 

یکی از پارامتر های مهم سفارش فن محاسبه افت فشار استاتیکی می باشد که می توان آن را از فرمول زیر محاسبه کرد:

افت فشار استاتیکی خارجی +افت فشار استاتیکی داخلی= T.S.P فشار کل استاتیکی
منظور از افت فشار استاتیکی خارج ، افت فشار ناشی از کانالها دریچه ها و دمپر ها می باشد
وافت فشار استاتیکی داخل مربوط به متعلقات داخلی هواساز مانند فیلتر ها کویل ها و ... بوده.

اگر مقدار T.S.P کمتر از 2.5 اینچ آب باشد از فن های سانتریفوژ فوروارد ( انحنا رو به جلو ) واگز بیش از 3 اینچ ستون آب باشد از فن های بک وارد( انحنا رو به عقب) استفاده می شود.
افت فشار بالای 6 اینچ از فن های شعاعی استفاده می شود.


الکتروموتور ها : 


تامین انرژی حرکتی فن بر عهده الکتروموتور می باشد این انرژی برحسب نوع اتصال فن و الکتروموتور که ممکن است به صورت مستقیم یا توسط پولی( pulley) و تسمه می باشد انتقال می یابد.
نوع اتصال مستقیم بسیار محدود و در ظرفیت های کم انتخاب میشود.تعداد و سایز تسمه به نسبت قدرت الکترو موتور وفن توسط کارخانه محاسبه میشود.

انتخاب قدرت الکتروموتور بر حسب اسب بخار از فرمول زیر محاسبه می شود:

H.P=0/0003* T.S.P*cfm

راندمان فن های قابل قبول در این فرمول بین 60 تا 80 درصد میباشد. که اکثر فن های کاربرد تهویه مطبوع این چنین هستند .

 

رطوبت گیرها 


رطوبت گیر ها قسمتی از هواساز میباشند که وظیفه کاهش رطوبت نسبی هوا را بر عهده دارند این عمل از دو طریق امکان پذیر می باشد:

 

1. رطوبت گیری با مواد شیمیایی (مواد جاذب رطوبت ):

رطوبت گیری با مواد شیمیایی توسط مواد جاذب رطوبت مانند سیلیکاژل انجام می شود این نوع رطوبت گیری ممکن است در دو روش ثابت و متحرک انجام شود . در نوع متحرک مواد جاذب رطوبت در حلقه بزرگ گردان قرار گرفته که 50 تا 70 در صد ان در تماس با هوای مرطوب و قسمت دیگر در معرض هوای گرم که باعث احیا و دفع رطوبت از مواد جاذب به محیط خارج میشود قرار دارند این قطعه دائما در حال حرکت و دوران می باشد در نوع ثابت دو قسمت دارای مواد جاذب میباشد و با باز و بسته شدن دمپر های مربوط ،یک قسمت در حال جذب رطوبت از هوای در حال گردش و قسمت دیگر در حال دفع رطوبت جذب شده به خارج میباشد.

 

2. رطوبت گیری با کویل های سرمایشی :
 

این عملیات معمولا توسط کوئل های D.Xیا انبساط مستقیم انجام میشود .در صورت استفاده از کوئل های سرمایشی با سیال آب باید به دمای نقطه شبنم هوای در گردش توجه کرد در صورتی که این دما زیر 4 درجه سانتی گراد باشد حتما باید از مواد ضد یخ در اب در حال گردش استفاده کرد. در زمان استفاده از کویل های D.X فشار گاز مبرد داخل کویل متناسب با دمای نقطه شبنم هوا تنظیم میگردد. رسیدن به رطوبت های پایین توسط این کویل ها بسیار ساده تر است کویل های با سیال اب میباشد. دمای نقطه شبنم هوا را میتوان از سایکرومتریک چارت استخراج نمود.
 

رطوبت زنی 


این واحد قسمتی از هواساز میباشد که وظیفه افزایش رطوبت نسبی هوا را بر عهده دارد. روش های رطوبت زنی متنوع در عین حال بسیار ساده تر و اسان تر از رطوبت گیری میباشد. تزریق بخار گرم ، اسپری آب ( ایرواشر) ،تزریق بخار سرد از روش های رطوبت زنی میباشد که ممکن است تغییراتی در دمای هوا نیز ایجاد کند.
 

فیلتر هوا:


هوایی که تنفس میکنیم بطور متوسط 21 درصد اکسیژن ، 78 درصدر ازت (نیتروژن) و یک درصد آرگون و باقی آن مقدار کمی گازهای نادر تشکیل شده. در فیلتراسیون و انتخاب فیلتر کانون توجه به این گازها نبوده و بشتر به ذرات معلق که در سلامتی و آسایش انسان را مختل می کند مورد بحث می باشد. 

در استاندارد ISO فیلتر ها به صورت زیر دستع بندی می شوند:

فیلتر هایی که دارای بازده متوسط و بازده بالا می باشند و اغلب در سیستمهای تهویه مطبوع مورد استفاده قرار می گیرند.

فیلتر هایی که از نظر تجاری به فیلترهای با بازده بسیار بالا و یا فیلتر های مطلق معروف هستند.

 

در یک طبق بندی دیگر فیلتر ها را می توان به 4 دسته تقسیم کرد:

 

  • فیلتر ها با راندمان پایین نظیر پیش فیلتر ها
  • فیلتر ها با راندمان متوسط 
  • فیلتر ها با راندمان بالا
  • فیلتر ها با راندمان بسیار بالا ( نظیر فیلتر های هپا)

 

 

0 امتیاز از 0 رای

لطفا امتیاز خود را برای این گروه وارد کنید